Wanneer en hoe wordt men erfgenaam?
Laatste update: 10/1/2012
De nalatenschap valt open aan de erfgenaam (of aan de legataris) zonder bijzondere procedure, op voorwaarde dat de erfgenaam de nalatenschap aanvaardt of ze niet verwerpt. De aanvaarding kan namelijk ook stilzwijgend geschieden, bijvoorbeeld in de gevallen waarin de erfgenaam over de erfrechtelijke goederen beschikt.
De wet voorziet enkel in termijnen voor de verwerping van de nalatenschap, maar niet voor de aanvaarding ervan. Bij het verstrijken van de termijn wordt de nalatenschap geacht aanvaard te zijn. De vastgestelde termijn voor het aanvaarden of het verwerpen van de nalatenschap is over het algemeen 30 jaar en deze termijn begint te lopen bij het openvallen van de nalatenschap, dit wil zeggen op het ogenblik van het overlijden van de erflater.
Indien de erfgenaam de nalatenschap gewoon wenst te aanvaarden, dan kan hij dit impliciet of uitdrukkelijk doen zonder dat daarvoor enige bijzondere vorm nodig is. Indien hij echter de nalatenschap wenst te verwerpen of te aanvaarden onder voorrecht van boedelbeschrijving, dan moet hij een verklaring afleggen voor een notaris.
Over het algemeen is de erfgenaam onbeperkt en persoonlijk aansprakelijk voor de schulden van de nalatenschap. De erfgenaam kan echter zijn aansprakelijkheid beperken door de nalatenschap te aanvaarden onder voorrecht van boedelbeschrijving. In geval van mede-erfgenamen is ieder van deze erfgenamen slechts aansprakelijk naar evenredigheid van de waarde van zijn erfdeel.
